Jiménez sinalou, coincidindo plenamente coas apreciacións que fai "e desenvolve con solvencia" no prólogo o catedrático de Teoría da Literatura e Literatura Comparada da Universidade da Coruña José María Paz Gago, cando di que a escritura de Alfredo Puy "deslízase con fácil naturalidade cara a un barroquismo formal".

Para Rodríguez Cañada, en leste "segundo fillo impreso, Puy consolida a súa persoal poética, unha composición sinfónica onde reflicte a súa procura, a súa translación do sur ao norte, a súa viaxe vital máis íntima".

Pola súa banda, Julie Sopetrán sinalou que "Alfredo é un poeta filósofo, cun estilo limpo e elegante, con adornos pero deixando o verso na súa xusta medida".

Mentres que Bahamonde Santiso de Ossorio ratificouse no argumentado na primeira obra. "É un poeta de raza, e neste novo poemario afiánzase esta afirmación. É unha obra profunda de reflexións sobre o ser humano".

Para o autor, Alfredo Puy, tras o capítulo de agradecementos, falou da poesía que é "un feito, un básamo" que obedece ao seu desexo de "harmonizar termos que en pensamento mobilízanse en sistemas opostos".

Para o autor, esta obra "é un retorno sobre ideas taxativas que bolen na miña alma, cando se abren a unha liña de expansión universal a futuro: o seu contido contempla un discurso vital desde o imperfecto presente da nosa vida para iniciar o salto ao soño, á esperanza mellor, dun horizonte de esplendor. Baixo ese anhelo, anímame un vasto programa de humanismo persoal -social por descontado-, dentro da xusta irmandade libre e igual que nos debemos se de verdade sentimos a vivaz calidade de ser humanidade...", afirma.

Alfredo Puy Muñoz, naceu en Granada (1943) onde pasou a súa infancia e mocidade.  Esta cidade e as súas xentes, a súa efectiva sorte familiar e, como é de razón, o seu propio carácter, forxáronlle unha alma rebelde e tenra, un apego ao sentido da beleza e un fondo sentido da vida e existencia. Cursou en Madrid  os estudos de Maxisterio e licenciouse en Educación Física, para darse ao traballo profesional nas cidades de Madrid, Alcalá de Henares, Selecta e A Coruña, cidade na que asentou definitivamente a súa vida (1970) ata a súa xubilación, exercendo como Técnico Superior da Administración da Xunta de Galicia.